De Vlaamse christendemocraat Eric Van Rompuy (1949) is vooral bekend als de jongere broer van oud-premier en oud-EU-president Herman Van Rompuy. Maar hij heeft ook een eigen rol gespeeld in de Belgische en de Vlaamse politiek. Om te beginnen was hij voorzitter van de CVP-jongeren, Europarlementariër, Vlaams minister en Vlaams parlementslid. In dit boek kijkt hij (met tevredenheid) terug op zijn politieke carrière. Hij is vol bewondering over Leo Tindemans, maar had een slechte relatie met Wilfried Martens. Ook zijn vriendschappelijke relatie met zijn broer komt ruim aan bod, evenals de teleurstellingen die hij ondervond (zoals het mislopen van ministersposten). Vaak klopt hij zichzelf op de borst, haalt regelmatig zijn gelijk, maar soms (zoals in zijn fulmineren tegen Tom Lanoye) erkent hij ook zijn fouten. Het op zich vlot geschreven boek is vooral aardig voor wie goed thuis is in de Belgische politiek van de afgelopen decennia, omdat er nogal veel bekend wordt verondersteld. Jammer is bovendien dat een register ontbreekt.