Boek
Nederlands

Vuurpijlen vangen

Karen Köhler (auteur), Gerrit Bussink (vertaler)
Originele, lichtvoetige verhalenbundel over dramatische gebeurtenissen.
Titel
Vuurpijlen vangen
Auteur
Karen Köhler
Vertaler
Gerrit Bussink
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Wir haben Raketen geangelt
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Podium, 2015
233 p.
ISBN
9789057597183 (paperback)

Besprekingen

'Hier, dit is mijn zwaard!'

INTERVIEW. Haar debuutbundel Vuurpijlen vangen is bejubeld door de pers en wordt gretig afgenomen door het publiek. De Duitse actrice Karen Köhler is gaan schrijven. 'Als acteur interpreteer je een idee van een ander. Nu kan ik maken wat ík wil.'

Als je niet van tevoren weet dat alle vertellers in de verhalenbundel Vuurpijlen vangen van Karen Köhler (1974) vrouw zijn, kan die informatie net zo goed aan je voorbijgaan. Soms blijkt maar uit één zin dat het personage een 'zij' is. Soms ga je er automatisch van uit, omdat de verteller zich richt tot haar ex-geliefde, die expliciet man is (heteronormatief lezen, heet dat). De personages steken vuurpijlen af die ze aan een vishengel vastmaken, ze spelen indiaantje, trekken in hun eentje het bos in om de winter te overleven - de vrouwen hoeven eens niet gered te worden.

"Ik ben blij dat je het opmerkt", zegt Köhler, op bezoek in Amsterdam ter gelegenheid van de verschijning van de Nederlandse vertaling. "Veel interviewers - meestal mannen - vroegen: waarom zijn alle mannen in je boek van die rotzakken?"

Dat verbaasde haar: "Ik heb geprobeerd mijn personages open te houden. Zodat iedereen zich erin herkent, mannen en vrouwen en alles ertussenin." Volgens de debuterend…Lees verder

In deze verhalenbundel overheersen drie thema's. Eén: de schade die mannen in vrouwenlevens aanrichten, zowel mannen (geliefdes) die ongevraagd weggaan als mannen (verkrachters) die ongevraagd komen. Twee: overleven in extreme omgevingen, zoals een ziekenhuisafdeling oncologie, een boomhut, een Amerikaanse snelweg door een woestijngebied, een zelfgebouwd huisje in een woud waar een om hun godsdienst vervolgde man en vrouw met hun kinderen proberen te overleven, maar ook wat eigentijdser, zoals een streng gereglementeerd cruiseschip met vierduizend passagiers waar de jonge hoofdpersoon een van de werknemers is die voor het vermaak van de bejaarde gasten moet zorgen. Drie: de behoefte om weg te lopen van een moderne plek die ondraaglijk is geworden. Zowel de vorm (dagboekje, teksten op ansichtkaarten, road movie) als het thema of de locatie kunnen de lezer meteen het verhaal in zuigen. Dit is het debuut van een vrouw die actrice is en daaraan is waarschijnlijk de verfrissende, ongekunst…Lees verder