Het gebeurt niet vaak dat de eerste twee bundels van een dichter al gauw na verschijnen in één band worden herdrukt. Lieke Marsman (1990, Amsterdam) mocht het meemaken. Met aanvullingen bestaat de uitgave echter uit vijf delen. Na beide bundels volgt een afdeling met vroege gedichten uit de periode 2005-2008, plus een deel met de allernieuwste verzen, plus vertalingen van werk van onder anderen Frank O’Hara en Adam Clay. Marsmans poëzie kent doorgaans een opvallend verhalende zegging met een gedragen ritme en herhalende elementen. Daarnaast maakt ze de lezer deelgenoot van haar fascinatie voor de oorsprong van woorden en uitdrukkingen: 'ik dacht dat iemand ontmantelen betekende / dat je hun jas aanneemt'. Het is niet zozeer het vertrouwde instrumentarium van rijm en beeldspraak dat Marsmans werk bepaalt, maar een verrassende causaliteit. 'Jezelf aan iemand geven heeft tot gevolg / dat jij diegene wil zijn: degene / die jou krijgt'. De titel, afkomstig van een gedicht over volgen en gevolgd worden, verdwijnen en verschijnen, doet niet voor niets ook nog aan een goochelaar denken!Werk dat gezien de stijlkenmerken op de eerste plaats de doelgroep van poëzievolgers aanspreekt.