Deze selectie uit de poëzie van het Spaanse natuurtalent Miguel Hernández (1910-1942), die ook toneelstukken schreef, bevat jeugdverzen, gedichten uit zijn vier bundels en postuum verschenen werk. In een nawoord worden Hernandez’ leven en de rumoerige tijd waarin hij opereerde, met name de Spaanse Burgeroorlog, overtuigend vervlochten. De teksten zijn een neerslag van zijn ontwikkeling van geitenherder tot onder andere communistisch politiek commissaris en gevangene van Franco’s junta. Welke fasen hij ook ervoer, de mens bleef voor hem steeds centraal staan. Inmiddels geniet dit werk wereldfaam. De Spaanse originelen staan, in kleiner corps, steeds naast de Nederlandse vertalingen van Elvis Peeters. Zijn omzetting volgt het origineel op de voet inclusief, waar nodig, eindrijmen of assonantie zoals ‘ademt’ en ‘blatend’ voor ‘exhala’ en ‘bala’. De zegging is niet moeilijk maar toch indringend, de beeldspraak origineel: “vochtige plek te midden / van een schroeiende wereld, / die van je lichaam, het jouwe, / dat nooit van ons twee is.” Peeters is erin geslaagd alle waarden grotendeels over te brengen!