'Ik geef mijn demonen troetelnamen / en behandel ze goed' dicht Ronelda Kamfer. Dat is inderdaad waar. De gedichten van Ronelda S. Kamfer (1981) zijn intrigerend en vol demonen. Dat is niet verwonderlijk, als de biografische werkelijkheid van Kamfer zijn plek krijgt in deze gedichten. Kamfer groeide op in een voorstad van Kaapstad, waar de omstandigheden niet bepaald idyllisch waren. Geweld, seksueel misbruik en drugs zijn vaak onderwerpen in de gedichten. Kamfer maakt haar identiteit op een heldere manier duidelijk. Dat doet ze deels door zich af te zetten tegen haar voorgangsters, als Cussens, Matthee en Jonker ('keten ze vast daar waar ze horen / Eybers in haar Vondelpark'), of tegen een dichteres als Sylvia Plath (“mijn gedichten zijn niet voor feministen / mijn gedichten zijn voor de vrouwen in de keuken / mijn gedichten zijn voor zwarte en bruine jochies / in een klas vol witte kinderen'). Kamfers gedichten zijn opruiende en levendige gedichten. De uitgave is tweetalig (Afrikaans/Nederlands). De gedichten werden uitstekend vertaald door dichter Alfred Schaffer, die zelf in 2021 de P.C. Hooft-prijs ontving.