Ruth Lasters (º1979) moet niets hebben van gedichten waarin je tot de slotstrofe moet wachten op een pointe of, zoals bij te veel dichters, het eerste stukje echte poëzie. Met haar eerste bundel, die uit vier afdelingen bestaat, confronteert ze de lezer al in de eerste regels van elk gedicht met diens eigen ervaringen en inzichten. Elke regel is een appèl op de paraatheid. Ze bereikt dit effect door o.a. een stoutmoedig streven naar nauwkeurigheid, een originele, stilistisch doorgezette beeldspraak, syntactische breuken en weglatingen plus het vermogen een fascinerende illusie van eigenheid op te roepen uit zelfs de eenvoudigste objecten en handelingen. "Ga voor een winkelrek met garen staan en beeld je in / het grijze is: alles wat je ooit gezegd hebt en gehoord, / borduurbaar op het netvlies". ‘Vouwplannen’ is een ijzersterk poëziedebuut dat geen moment in de schaduw hoeft te staan van haar roman ‘Poolijs’, waarmee ze vorig jaar de Debuutprijs won. Met Lasters is een authentieke auteur opgestaan.