Met de 'Perpetua'-reeks wil uitgeverij Athenaeum-Pollak en Van Gennep de 100 beste boeken ooit uitgeven in eenzelfde format. De beste klassieke tragedies mochten uiteraard niet ontbreken, zo leek ook het publiek te vinden.

Dit vijfde boek in de reeks bevat twee titels waarin we Sofokles in al zijn grootsheid kunnen bewonderen. Het stuk over Oidipous bevat alle klassieke elementen van de tragedie: de tragische ironie, herkenningsscènes, de plotselinge omslag die de held van zijn voetstuk doet vallen en, uiteraard, de bekende 'hybris', de hoogmoed van een mens die denkt de wil van de goden en het noodlot te kunnen ontlopen. Voor Aristoteles was dit dan ook dé modeltragedie. 'Antigone' doet moderner aan, en thematiseert de botsing tussen het individu en de staat, en de beperking van menselijke wetten. Hoe dan ook worden beide tragedies nog vaak herspeeld en dienen ze als inspiratiebron voor nieuw werk.

In een uitstekend en beknopt nawoord gaat Piet Gerbrandy hierop kort in. Daarnaast bespreekt hij het algemene kader van het "mirakel van de tragedie", en plaatst hij Sofokles als schrijver en de twee tragedies in die context. Vooral zijn interpretatie van de onwaarschijnlijkheden van de plot ? met de tragedie als een gesloten circuit van uitvergrote handelingen waarop iedereen zijn eigen leven kan projecteren ? is verhelderend en snoert heel wat critici in enkele zinnen de mond.

De vertaling is van Gerard Koolschijn, die eerder al instond voor de vertaling van alle tragedies van Euripides en acht tragedies rond de familie van Agamemnoon, aanvoerder van de Grieken in Troje. Koolschijn slaagt er als een van de weinigen in om tragedies leesbaar te maken zonder een al te moderne taal te hanteren. Een vertaalverantwoording of inleiding zoals we het van hem gewend zijn, is niet opgenomen, waarschijnlijk door de beperking van de reeks. Zoals steeds zijn de spreekgedeeltes vertaald in een jambisch patroon. In de koorgedeeltes corresponderen strofe en antistrofe, zoals in het origineel. [Dieter Wildemauwe]

In een smaakvol uitgegeven boekje van de Perpetua reeks (wereldliteratuur in Nederlandse vertaling) zijn de twee bekendste tragedies van de Griekse tragediedichter Sofocles (496-406 v. Chr.) opgenomen. De Oidipous (in 2004 apart verschenen) gaat over de vondeling die van het orakel hoort dat hij zijn vader zal doden en zijn moeder zal trouwen en in zijn poging dit noodlot te ontlopen het juist oproept. De Antigone handelt over zijn dochter die, tegen het verbod van koning Kreon in, haar broer Polyneikes begraaft en daardoor zelf de dood vindt. De fraaie vertaling van Gerard Koolschijn is getrouw en zeer prettig leesbaar. Met een verklarende namenlijst en een beknopt nawoord over deze tragedies van Piet Gerbrandy.