Book Dutch

Abri : gedichten

+1
Abri : gedichten
×
Abri : gedichten Abri : gedichten

Abri : gedichten

Poe͏̈zie met als centraal thema de relatie tussen het individu en de vaak verwarrende werkelijkheid, de behoefte aan ordening en houvast, met kunst en liefde als enkele van de onderzoeksgebieden.
Title
Abri : gedichten
Author
Liesbeth Lagemaat
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Wereldbibliotheek, copyright 2018
94 p.
Note
Bevat cycli: En de wereld verdwijnt met de knip van een schaar ; Ik vouwde me op mijn huis, geruisloze zegel van mijn kleine tijd ; Mijn han strekt zich uit naar het laatste wit naar het eerste wit dat ik ben ; Lijf me in, wat ze ook zeggen, lijf me in
ISBN
9789028427778 (paperback)

Reviews

Het gedicht als wachthokje

Het is aangenaam schuilen in de poëzie van Liesbeth Lagemaat. In de gedichten van haar bundel Abri vinden we tijdelijk asiel, terwijl we wachten op wat komen gaat.

De Nederlandse Liesbeth Lagemaat heeft al zes dichtbundels op haar naam en oogst in eigen land veel waardering, maar in Vlaanderen is haar faam nog niet erg doorgedrongen - hoewel zij voor haar vorige bundel Nachtopera de Karel van de Woestijneprijs heeft gekregen. In een radio-interview beweerde ze dat ze niet alleen tijdens het schrijven, maar ook tijdens het lezen van haar eigen gedichten telkens tot nieuwe interpretaties komt. Dat sluit perfect aan bij het idee dat het gedicht slimmer is dan de dichter. Lagemaat beseft maar al te goed dat ze, zodra ze een gedicht heeft geschreven, niet meer de enige is die er aanspraak op mag maken. Zij wordt lezer onder de lezers.

In die visie krijgt de lezer een grotere vrijheid om het gedicht naar zijn hand te zetten, en zo wordt het plots makkelijker om een invalshoek te vinden voor Lagemaats relatief ondoordringbare poëzie. Immers: de dichter zelf kan als lezer van haar eigen poëzie nog worden verrast door nieuwe inzichten…Read more

In breed beplooide verzen zoekt Liesbeth Lagemaat (1962, Bergen op Zoom) naar een eígen plek in het tumult van de omringende werkelijkheid. De titel, die veel verwante betekenissen kent, is in dit opzicht een ware trouvaille. Vrijwel alle gedichten beslaan meerdere pagina's. Lagemaat gebruikt bovendien niet alleen lange regels en enjamberende zinnen, ook haar zegging is rijkelijk voorzien van met name bijvoeglijke naamwoorden, bijwoorden, samenstellingen en neologismen: 'een kwak diep chocoladebruin’, 'stofthee’, 'het vergeetdozige botje van een gekloven kip’. De helderheid komt weliswaar regelmatig in het geding, maar daar staan vaart en diepgang tegenover en vooral tal van taalvonken. Ook opvallend is haar fascinatie voor 'lei', 'kobalt', 'arduin' en andere materialen. Ze zet schilders in, zoals Pyke Koch en Edvard Munch, wat haar de gelegenheid geeft met kleuren uit te pakken en in andere vormen van waarneming af te dalen. De bundel bestaat uit vier intelligent op elkaar afgestelde…Read more

Liederen van een soldatenvrouw

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw.

Vaak zijn ze van glas, dan zie je de bus tenminste aankomen. Liefst wacht je er niet te lang, in zo'n abri. Tenzij het regent misschien, dan is zo'n bushokje, best een fijne plek om even te schuilen.

Toch is zo'n klein glazen wachthok niet het soort abri waar Liesbeth Lagemaat het over heeft als ze in haar nieuwe bundel schrijft: "Schuilen? Als je moet, als je kunt, onder een bespogen // blad, een krantflard of het vergeetdozige botje van gekloven kip. Ik leg een / veertje voor je neer, kruip daar dan onder". Geen hard glas, maar een 'verenkurasje', een mens past er nauwelijks onder.

Al vanaf haar debuut, 'Een grimwoud in mijn keel', geldt Lagemaat als een eigenzinnig dichter, een schepper van sprookjesachtige, vaak grimmige werelden, die soms lastig doordringbaar waren. Het sterk gecomponeerde 'Abri' is - net als haar vorige bundel - opener, de reeksen hebben een min of meer verhalend karakter.

Meteen de eerste woorden al, trekken de lezer de bundel in. "Je ha…Read more